آگاهی، آزادی و برابری ریشه‌هایی که زنده‌اند، فرهنگی که ادامه دارد
با هم در استراسبورگ.

میراثی که با هر نسل دوباره زنده می‌شود

فرهنگ، تنها یادگاری از گذشته نیست؛ روایتی زنده است که از نسل‌های پیشین به ما رسیده، در جان ما ادامه یافته و باید با افتخار به نسل‌های آینده سپرده شود.
در بامیکا–الزاس، نوروز، روز جهانی فرهنگ هزاره و شب یلدا (شب چله) تنها مناسبت‌هایی برای گردهمایی نیستند؛ آن‌ها فرصت‌هایی برای بازشناختن ریشه‌ها، پاسداری از حافظهٔ جمعی و زنده نگه‌داشتن فرهنگ و هویت هزاره‌ها در جهان امروزند.
در نوروز، آمدن بهار و نو شدن طبیعت را با فرهنگ و آیین‌های خود جشن می‌گیریم؛ در روز جهانی فرهنگ هزاره، تاریخ، زبان، ادبیات، هنر و دستاوردهای فرهنگی هزاره‌ها را به جامعه و جهان معرفی می‌کنیم؛ و در شب یلدا (شب چِله)، در آخر ماه قوس، درازترین شب سال را با گردهمایی، شعر و داستان، موسیقی و آیین‌های دیرینهٔ هزارستان به شبی برای پیوند نسل‌ها و زنده نگه‌داشتن خاطره‌ها تبدیل می‌کنیم.
در کنار این مناسبت‌ها، بامیکا–الزاس برای پاسداری و معرفی هنر، موسیقی، شعر و ادبیات، کتاب و آثار شاعران و نویسندگان، رقص‌های سنتی، پوشش، خوراک، آیین‌ها و سنت‌های مردم هزارستان نیز اهمیت ویژه قائل است.
ما باور داریم فرهنگ تنها در واژه‌ها و کتاب‌ها زندگی نمی‌کند؛ در آهنگ و آواز، در حرکت رقص‌های سنتی، در شعر شاعران، در قصه‌های مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌ها، در هنر دست‌ها و در آیین‌هایی که نسل‌ها با خود آورده‌اند نیز نفس می‌کشد.
از این رو، می‌کوشیم در کنار فرهنگ و هنر، ورزش‌ها و بازی‌های سنتی هزارستان را نیز به نسل‌های تازه معرفی کنیم؛ تا میراث فرهنگی ما تنها دیده و شنیده نشود، بلکه در زندگی و تجربهٔ نسل جدید نیز ادامه پیدا کند.
ما می‌خواهیم کودکان و جوانان، فرهنگ خود را نه تنها از کتاب‌ها، بلکه در میان آوازها، سازها، شعرها، داستان‌ها، رقص‌ها، بازی‌ها، آیین‌ها و دیدار با نسل‌های پیشین بشناسند و تجربه کنند.
زیرا باور داریم فرهنگی که تنها در خاطره بماند، کم‌کم از زندگی دور می‌شود؛ اما فرهنگی که آموخته، زیسته، آفریده و به نسل بعد سپرده شود، همواره زنده خواهد ماند.
بامیکا–الزاس می‌کوشد میراث هزارستان را از گذشته به امروز و از امروز به فردا پیوند دهد؛ با ریشه‌هایی استوار، هنری زنده و نگاهی گشوده به جهان.

زبان، تنها وسیلهٔ سخن گفتن نیست؛ خانه‌ای است که حافظه، فرهنگ، داستان‌ها و هویت یک نسل در آن زندگی می‌کند.
در بامیکا–الزاس، آموزش را راهی برای ساختن آینده و زبان را پلی میان نسل‌ها می‌دانیم. از یک سو می‌کوشیم زبان دری را به کودکان و نوجوانان بیاموزیم تا با زبان مادری، ادبیات، شعر و میراث فرهنگی خویش پیوندی زنده داشته باشند؛ و از سوی دیگر، با تقویت زبان فرانسوی، زمینهٔ ارتباط، مشارکت و حضور فعال آنان را در جامعهٔ فرانسه فراهم کنیم.
ما می‌خواهیم کودک بتواند با زبان خانواده‌اش ریشه‌های خود را بشناسد و با زبان جامعهٔ میزبان، افق‌های تازه‌ای پیش روی خود بگشاید.
از همین رو، آموزش در بامیکا–الزاس تنها انتقال واژه‌ها و قواعد نیست؛ ساختن اعتمادبه‌نفس، گشودن راه گفت‌وگو، همراهی با کودکان و نوجوانان و فراهم کردن فرصت برای رشد و شکوفایی آنان است.
در کنار آموزش زبان، تلاش می‌کنیم فضایی برای مطالعه، کتاب‌خوانی، داستان، شعر، گفت‌وگو و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی فراهم سازیم؛ فضایی که در آن کودکان بیاموزند، پرسش کنند، خلاقیت خود را پرورش دهند و با دیگران ارتباطی سازنده برقرار کنند.
ما باور داریم که کودکانی که زبان و ریشه‌های خود را می‌شناسند و در عین حال توانایی ارتباط با جهان پیرامون خود را دارند، می‌توانند با اعتماد بیشتر، آیندهٔ خود را بسازند و پلی میان فرهنگ‌ها باشند.

دری برای حفظ ریشه‌ها؛ فرانسوی برای گشودن افق‌ها؛ و آموزش برای ساختن آینده.

جوانان؛ نیروی زندهٔ امروز و سازندگان فردا

جوانی، فصل شور، حرکت و ساختن است؛ و ورزش، یکی از زیباترین راه‌هایی‌ست که انسان‌ها را به هم نزدیک می‌کند.
در بامیکا–الزاس، ورزش تنها میدان رقابت و پیروزی نیست؛ میدانی‌ست برای دوستی، همدلی، تندرستی، اعتماد و ساختن خاطره‌های مشترک.
از فوتبال و والیبال تا پیاده‌روی، دویدن، کوه‌نوردی و آب‌بازی، می‌کوشیم فرصت‌هایی برای کودکان، نوجوانان و جوانان فراهم کنیم تا در کنار هم گرد آیند، توانایی‌های خود را بیازمایند، کار گروهی را تجربه کنند و در فضای سالم و دوستانه، لحظه‌هایی شاد و ماندگار بسازند.
در زمین فوتبال، در میدان والیبال، در مسیرهای سبز پیاده‌روی، بر فراز راه‌های کوهستان و در شادی یک روز آب‌بازی، رقابت به رفاقت، تفاوت‌ها به همدلی و فاصله‌ها به همراهی بدل می‌شود.
ما می‌خواهیم جوانان تنها تماشاگر برنامه‌ها نباشند؛ بلکه خود سازندگان آن باشند—ایده بدهند، گروه تشکیل دهند، پروژه‌های تازه بسازند و در آیندهٔ انجمن و جامعهٔ خویش نقش بگیرند.
زیرا باور داریم نسلی که در کنار هم بازی می‌کند، ورزش می‌کند و تجربه می‌آفریند، راه باهم‌بودن، احترام به یکدیگر و مسئولیت‌پذیری را نیز بهتر می‌آموزد.
بامیکا–الزاس می‌خواهد ورزش را به پلی برای پیوند نسل‌ها و دوستی انسان‌ها تبدیل کند؛ پلی که از زمین ورزش آغاز می‌شود و به زندگی، جامعه و آینده می‌رسد.
با هم حرکت می‌کنیم، با هم می‌آموزیم، با هم می‌خندیم و با هم آینده را می‌سازیم.

زنی که می‌ایستد، دوباره می‌سازد

زن افغانستان، داستانی از ایستادگی‌ست؛
داستان زنی که در میان دشواری‌های بسیار، بار زندگی را بر شانه کشیده، با دردها ساخته، از امید دست نکشیده و هر بار که روزگار او را به زمین زده است، دوباره برخاسته و ایستاده است.
او از سرزمینی می‌آید که راه زندگی برای زنانش همیشه آسان نبوده است؛ اما دشواری‌ها نتوانسته‌اند آرزوهایش را خاموش کنند. امروز نیز با تمام توان می‌کوشد، می‌آموزد، کار می‌کند، خانواده و جامعه‌اش را می‌سازد و برای آینده‌ای بهتر قدم برمی‌دارد.
بامیکا–الزاس باور دارد که توانمندی زن، توانمندی یک خانواده و نیرویی برای ساختن یک جامعه است. از همین رو، می‌خواهیم فضایی برای زنان فراهم کنیم تا در کنار یکدیگر بیاموزند، تجربه‌های خود را شریک سازند، استعدادهایشان را پرورش دهند و با اعتمادبه‌نفس بیشتر، جایگاه شایستهٔ خود را در جامعه پیدا کنند.
از آموزش و زبان تا فرهنگ، هنر، فعالیت‌های اجتماعی و برنامه‌های مشترک، تلاش می‌کنیم فرصت‌هایی ایجاد شود که زنان بتوانند نه تنها از نو آغاز کنند، بلکه از نو خود را بسازند.
ما به زنی باور داریم که شاید روزهای دشواری را پشت سر گذاشته باشد، اما هنوز رؤیا دارد؛
زنی که شاید خسته شده باشد، اما تسلیم نشده است؛
زنی که افتاده باشد، اما دوباره برمی‌خیزد.
داستان زنان افغانستان، تنها داستان رنج نیست؛
داستان ایستادگی، آگاهی، توانایی و دوباره ساختن است.

برای زنانی که ایستادند، برای زنانی که دوباره برمی‌خیزند، و برای دخترانی که فردا را خواهند ساخت.